ถ้าใครจำได้ การ์ตูนโหล่ยโท่ยเรื่องแรกของข้าพเจ้า เป็นเรื่องเกี่ยวกับจีวร ด้วยความที่ข้าพเจ้าไม่ยอมเปลี่ยนจีวรสักที จนมันซีดแล้วซีดอีก (จีวรซีด ๆ ปะ ๆ ผุ ๆ กินไม่ได้ แต่เท่ ข้าพเจ้าช๊อบชอบ อารมณ์ถ้าเป็นฆราวาส ก็ประมาณใส่ยีนส์ขาด ๆ เก่า ๆ ได้อารมณ์สุด ๆ เผื่อจักได้เป็นเอตทัคคะด้านทรงจีวรเศร้าหมองแบบพระโมฆราชกับเขาบ้าง แต่เผอิญที่จำพรรษาอยู่เป็นวัดอารามหลวง เลยเท่ไม่ออก) ที่สุดก็ถูกตำหนิโดยพระผู้ใหญ่ จึงต้องจำใจเปลี่ยนผ้าจีวรอย่างไม่เต็มใจ ทั้งที่ยังสภาพดีอยู่ ผืนเดิมก็เอามาปูที่นอน

วันดีคืนดีไปซื้อใบมีดโกนขนนกแถวถนนทรงวาด ครับ (จักเอาไปถวายวัดต่างจังหวัด) เดินผ่านร้านขายสีย้อมผ้า เลยปิ๊งไอเดีย มาย้อมจีวรกันเถอะ แม้เป็นจีวรเก่า ก็ไม่มีใครรู้

การย