วานนี้วันผลไม้แห่งชาติ ครับ เดินไปไม่ทันพ้นซอย ก็มาแล้ว

 

แตงโมขนาดย่อม ถ้าฟูลไซส์สงสัยต้องกลับวัดเลย

 

พอเดินพ้นซอย ก็ตามมาด้วย

 

 

กระท้อน

 

 

ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไป ครับ ก็ได้ไอ้นี่มา

 

 

กล้วยเป็นหวี

 

 

ขากลับตบท้ายด้วย

 

 

เงาะอีกถุง

 

กว่าจักถึงวัด คางเกือบเปลี่ยนสี ครับ

 

หลังจากได้ดูการ์ตูนเรื่องกังฟูแพนด้าแล้ว จุดประกายมากมาย ครับ รู้สึกว่า การเผยแผ่ธรรมะที่ดี ต้องมีการ "มอบฉันทะ"

การมอบฉันทะในที่นี้ มิใช่มอบสิทธิ์ให้ใครไปออกเสียงแทนเรา หรือ การเซ็นชื่อมอบอำนาจให้ไปทำธุระบางอย่างแทน นะครับ แต่หมายถึง มอบฉันทะ-ความพอใจ หรือความชอบใจ ในอิทธิบาท ๔ (ฉันทะ-ความพอใจ, วิริยะ-มีความเพียร, จิตตะ-มีใจจดจ่อ, วิมังสา-คิดใคร่ครวญ)

ถ้าได้สนุกสนานไปกับธรรมะเสียแล้ว ธรรมะกระไรยากแค่ไหน ก็หมู ๆ ครับ วันนี้เรามาเริ่มต้นด้วยการให้ทานกัน ครับ พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญการให้ทานเป็นอันมาก เพราะทานเป็นปัจจัยเริ่มต้นสู่พระนิพพาน ดังพระพุทธพจน์บทพระบาลีว่า พาลา หเว นปฺปสํสนฺติ ทานํ มีแต่คนพาลเท่านั้น ที่ไม่สรรเสริญการให้ทาน ทานอย่างอื่นรู้จักมามากแล้ว มาทำความรู้จักกับทานในโลกไซเบอร์กันบ้าง

การให้ทานที่ดี มีผลสมบูรณ์นั้น ต้องประกอบด้วย พรหมวิหาร ๔ ครับ ได้แก่ เมตตา-ความรัก หรืออยากให้ผู้อื่นมีความสุข กรุณา-ความสงสาร หรืออยากให้ผู้อื่นพ้นจากความทุกข์ มุทิตา-การพลอยยินดี เมื่อเห็นผู้อื่นมีความสุข และอุเบกขา-การปล่อยวาง วางเฉย เมื่อเห็นผู้อื่นเป็นทุกข์จากกฏแห่งกรรม 

เรามาลองให้ทานดิจิตอล ด้วยความเมตตากัน การให้ทานก็คือการอยากให้ผู้อื่นมีความสุข พวกเราสมาพันธ์ชาวเอ็กซ์ทีนแห่งลุ่มแม่น้ำอินโดจีน มีความสุขจากอะไรครับ ติ๊กต่อก ๆ ...

 

 

 

"เม้นท์"

ใช่ไหมล่า...

 

 

 

ฉะน