ถ้ายังไม่ได้อ่านตอนต้น ขอแนะนำให้ไปอ่านก่อน ครับ

 

พระกาฬสอนธรรม ตอนที่ ๑

พระกาฬสอนธรรม ตอนที่ ๒

พระกาฬสอนธรรม ตอนที่ ๓

 

พรานหนุ่มยิ้มแก้มปริ เดินออกมาจากอาศรมของพระกาฬอย่างหน้าชื่นตาบาน เดินมาจนถึงคลองเดิม พบจระเข้ตัวเก่ารอท่าอยู่ "เป็นไงบ้างล่ะ เจอพระกาฬไหม"

"เจอ" พรานป่าตอบ

"แล้วท่านว่ายังไงบ้าง ทำไมข้าถึงต้องมาลอยคออยู่ที่นี่" จระเข้กระหายใคร่รู้เต็มแก่

"อ๋อ... ท่านฝากมาบอกว่า หากเจ้าอยากรู้ ต้องให้ข้าเดินข้ามตัวเจ้า ไปฝั่งนู๊นเสียก่อน จึงจะอนุญาตให้บอกได้" พรานหนุ่มทำตามที่พระกาฬบอกทุกประการ

จระเข้เจ้าเล่ห์ตั้งใจว่า เมื่อได้คำตอบแล้ว ก็จักกินชายหนุ่มเสีย ต้องยินยอมให้พรานหนุ่มเดินข้ามหัวไปอย่างเสียไม่ได้

ถึงอีกฝั่งแล้ว พรานหนุ่มก็เฉลยความว่า "พระกาฬฝากมาบอกเจ้าว่า ที่เจ้าต้องมาลอยคอขวางคลองอยู่อย่างนี้ ก็เพราะชาติที่แล้ว มีคนจักทำบุญ ทำกุศล เจ้าก็คอยพูดจาขัดขวาง พูดให้เสียกำลังใจ ขัดขวางโดยประการต่าง ๆ นี่แล เจ้าถึงได้มาเกิดเป็น...

 

จระเข้ขวางคลอง!!!!!"

 

พอได้ยินเนื้อความทั้งหลาย จระเข้ก็ระลึกถึงความในอดีตได้ รู้สึกเสียใจในกรรมที่ตนได้ทำ แล้วตั้งใจใหม่ว่า จักไม่ทำอีก ไม่ว่าในชาตินี้ หรือชาติไหน ๆ พลันอำนาจแห่งกรรมก็สูญสลาย จระเข้สามารถดำน้ำไปหากินที่อื่นได้ ตามชอบใจ

"ขอบคุณเจ้ามาก ที่ช่วยข้าให้พ้นจากบ่วงกรรม ข้าไม่